Strikkebesta i bloggverda

Diablo-kunstar

2012-01-29T18:56:00.001+01:00

Etter jul har det teke heilt av med diablo-triks hos Mateo og Oliver.
Mateo sitt største julegåveønskje var ein diablo med trippelt kulelager, og det fekk han. Han har trena iherdig sidan han opna gåva.

Det gjekk ikkje mange dagane før foreldra måtte til å bestille ein diablo til Oliver også.
Han nøyer seg med ein utan kulelager - han kan gjere kunstar med den også.

I dag har vi fått sett litt av kunstane deira, reine artisteriet!
Som besteforeldre flest vart vi både imponerte og kry:)

Heilt klart

2012-01-27T20:55:00.001+01:00

Ei søt lita julegåve

gjorde det heilt klart at eg skulle ha ei samling av englar i bokhylla mi.

Ei pengegåve gjorde denne kjengjerninga endå klarare,
så då var det berre å ta turen innom blomsterbutikken som sel desse
vakre Willow tree-englane.

To stykker har fått plass saman med den første,
dei kler kvarandre, synest eg:)

Tynnare for kvart år

2012-01-19T22:31:00.001+01:00

Nei, ikkje eg, men bloggebøkene mine.

Det er greitt å site ved pc-en og klikke seg rundt frå blogg til blogg, men eg driv ikkje å klikkar meg bakover i eigne blogginnlegg i særleg grad. Nei, då er det kjekkare å få bloggeåret mellom to permar, ei bok er mykje koselegare enn ein skjerm, det kjem eg alltid til å meine!

Eg har akkurat lagt bak meg mitt tredje bloggeår, og iveren er nok ikkje like stor som det første året, men dei kjekke bøkene som eg bestiller frå blog-to-print kvar år i januar, held oppe motivasjonen så pass at eg kjem til å fortsette – i alle fall eitt år til:)

Ikkje berre berre å vere godt skodd

2012-01-08T13:21:00.003+01:00

Etter at eg måtte gjennom ei livsstilsomlegging for nokre år sidan har eg vorte ein skikkeleg vandrar. Eg likar å gå – og sidan eg treng å kome meg ut og røre på meg har eg også skaffa meg gode kle som gjer det greitt å vere ute i alt slags ver.

Om vinteren går eg til jobb, 6 km, og skal eg kome meg fram med helsa i behald må eg sjølvsagt ha godt feste, også på glatta. Eg sleit ut broddane mine mot slutten av vinteren i fjor, og då kjøpte eg meg nye, veldig gode, fjørande broddar. Men slike saker held ikkje lenge til meg, etter å ha gått med dei to dagar denne sesongen, såg dei slik ut:

Gummien har slitna og “fjørene” stikk ut i alle retningar!

Sidan det nærma seg jul, var eg snar å ønskje meg nye vintersko med piggar i solen, eg hadde lese om slike på ein blogg, og tenkte at dette må vere tingen!

Her er dei: Icebugs, ikkje særleg vakre, men dei fungerer:) 16, karbonstålpiggar under kvar sole!

Eg kjem meg trygt til jobben kvar dag:).
Men av og til må eg innom ein butikk på veg heim frå jobb, som t.d. torsdag , då eg skulle kjøpe ei gåve til treåringen Håkon:. Ikkje før hadde eg sett mine bein på butikkgolvet før eg høyrde frå dama bak disken: “ Har du brodder?”
Eg forklarte at eg hadde piggar faste i solen, og fekk prompte beskjed om å forlate butikken, dei ville ikkje ha øydelagt golvet sitt.
– Ikkje særleg kjekk oppleving, Men no er ikkje eg av dei som lettast let meg avvise, eg ville bli ferdig med gåvehandelen, så eg tok av meg skoa og vandra rundt i butikken på strømpelestane til eg hadde fått kjøpt det eg ville ha.

Det løyste seg for denne gongen, men eg kjenner at eg no kjem til å vegre meg for å gå i butikkar i Icebugs´a mine etter dette, eg veit at det skal finnast ein gummisole til å sette utanpå skorne, men på den nettbutikken vi brukte er dei utselde, difor sender eg spørsmålet mitt ut i verdsveven: Er det nokon som veit kvar eg kan få kjøpt gummisolar til Icebugs, bortsett frå i nettbutikken “outnet”?

Kvifor er badedamer alltid godt stoff for lokalavisene?

2012-01-03T19:41:00.000+01:00

I to år har eg halde på med heilårsbading utan å kome i avisa, dei andre badedamene i “klubben” min har klart det dobbelt så lenge – minst!

Halvgamle damer som har hatt seg ein symjetur – kva nyheitsinteresse finns det i slikt?

Vi hadde heilt andre planar med å stille opp til fotografering….

På bloggen min passar vi bra, t.d:)

Kvardag

2012-01-02T11:06:00.002+01:00

- i alle fall nesten, siste dagen i juleferien, jula er forbi,nyttårsfeiringa ligg bak oss og gjestene har reist.

Då er det godt å ha gode minne å sjå tilbake på:

Vi har fått vore i lag, store og små

Borneborna har fått leika saman, både i full fart og med rolege aktivitetar

Dei eldste i familien har kosa seg saman med oss

Ja, vi har hatt juleferie og er i grunnen klar til å ta fatt på kvardagen igjen.

Godt nyttår til alle som tek turen innom bloggen!

Juletradisjonar

2011-12-30T22:02:00.003+01:00

Dette er tredje jula eg har blogg, og kvart år skriv eg om juleselskapet vårt. Vi er ein stor sykjenflokk, fire brødre og to systre, som til saman har tjue born, desse tjue borna har tilsaman gitt mora vår tjue oldeborn.

Når vi skal samlast til juleselskap seier det seg sjølv at ingen av oss har stort nok hus til heile gjengen, derfor leiger vi lokale i klubbhuset til idrettslaget i bygda og held spleiselag.

Der er alltid mykje god mat, mykje lyd og høg stemning, kjekt for borna og mange pussige små-episoder som vi vaksne må smile av:)

Kjekt å ha bilete frå julefesten kvart år, så ser vi litt av det som rører seg i familien frå år til år, og vi ser korleis borna veks til.

Stormkjøkken

2011-12-27T16:38:00.002+01:00

Rette tydinga av ordet har eg funne denne jula. Når stormen herjar så straumen forsvinn i meir enn halve døgnet dag etter dag ( i alle fall 1. og 2. juledag) og trangen til noko varmt å drikke melder seg, så er det jammen godt å ha ei teltkarriere bak seg. Då er det berre å leite fram Eagle Creek stomkjøkkenet og spiritus på grøn plastflaske, kjøpt i Tyskland for mange år sidan, og fyre opp.
Det vart både ettermiddagskaffi og frukost-te på oss på denne måten:)

Elles så hadde vi besøk av ein småvaksen, men svært sjarmerande nissefar, med ein smule skjeggproblem, på julafta.

No er det Astrid sin tur

2011-12-22T01:04:00.001+01:00

Astrid er venninna til Åsta, ho er ei av mange som ventar på den mest etterspurte julesnadderet hos oss: “Fiskepudding spesial”

Ei oppskrift som kom oss i hende for mange år sidan, og som er eit absolutt “must” kvar jul. Eg ventar vanlegvis lengst muleg før eg lagar fiskepuddingen så eg skal vere sikker på at han varer til julehelga, men i fjor måtte eg gjere eit unntak, då var nemleg Astrid i Sør-Afrika som utvekslingsstudent, og ho måtte få fiskepudding til jul!

I år vil ho prøve å lage han sjølv, derfor kjem oppskrifta her.
Dette er ingrediensane:

– skjønar du kvifor det heng på “spesial” etter fiskepudding?

Marsipan - del marsipanen i bitar, kjevle ut kvar bit til eit rektangel
og legg dei på “gladpak”, ca. dobbelt så stort som marsipan-rektanglet

250 g delfiafeitt – smelt det
3 store fruktnøttsjokoladar
200 g mørk sjokolade (70%) - smelt sjokoladen i mikrobølgeovnen

2 egg
2 ss sukker

Visp saman egg og sukker, tilset smelta sjokolade og delfiafeitt, bland godt.

Nonstop, seigmenn, juleskum, fiken, neter etc. tilset du etter smak. Del opp alt utanom nonstop før du har det i blandinga.

Fordel sjokoladefyllet utover på marsipan-rektangla og rull dei saman til pølser – eller fiskepudding ved hjelp av gladpak-en. Set dei i kjøleskapet til fyllet har stivna.
Oppbevar i kjøleskap.

Ved servering, skjer fiskepuddingen i skiver. Bon apetite:)

Til Susanne

2011-12-19T22:32:00.005+01:00

Endeleg kom eg i gong med julebaksten, og smakt har vi også fått gjort:)

No har eg lovt Susanne, som eg er tante til, oppskrift på eit par sortar – og skal eg først skrive ned oppskriftene, så kan det kanskje kome fleire til gode – derfor bruker eg bloggen:)

Susanne sine favorittar gjennom mange år heiter Russiske kyss, oppskrifta har eg funne i bladet Alt om julen frå 1990:

4 eggekvitar
250 g sukker
100 – 150 g valneter

Set bakebollen i lunka vassbad og visp sukker og eggekvitar i ti min.
Bland i dei grovhakka netene.
Set kakene med teskei på bakepapir, steik dei ved 150 grader i 10 – 15 min, til kakene kjennest tørre. Avkjøl på rist.

Til syltetøykakene bruker eg eigentleg deigen til fylte kjeks, eg lagar kjeks av halvparten av deigen og syltetøykaker av resten. Det blir mellom 30 og 40 kaker av kvar sort.

Eg bruker to utstikk-hjerter, eit lite og eit litt større til syltetøykakene.

Deig: henta frå kakefesten.com

Kjeks

Kjeks
3 egg
250gr sukker
500gr mel
3 tsk bakepulver
300gr meierismør(mykt) el. margarin
Fyll
200gr delfiafett
350 gr melis
sitrondråper

Fremgangsmåte

visp egg og sukker til eggedosis
sikt halve melet i røra + bakepulveret og vaniljesukkeret
elt inn smøret
elt inn resten av melet
La stå i kjøleskapet over natta
Ta ut små posjoner av deigen i gangen, og kjevle ut på benken med rikelig mel. Blir klissete når den blir varm og setter seg fort fast i benken.Stans ut med de formene du vil.
Stek på en plate med bakepapir midt i ovnen på 180 grader ca.6-10 min
Fyllet lages når kjeksene er ferdige og avkjølt.
1- smelt delfiafettet og bland sammen melis og sitrondråper.
Smør i vei :)

Men sidan halvparten skal smørast med Gode greier sin jordbærgele, kan du halvere kjeksfyllet.

Lukke til!

Smått om senn kjem stemninga smygande

2011-12-11T16:26:00.003+01:00

Eg er ikkje av dei fyrste som fyk til med pynting og styring til jul - eg har alltid nokre tentamensbunkar som har fyrstepriorotet. Men litt om litt kjem jula inn i huset hos oss også.

Adventslysa er i alle fall på plass

Det same er stjerna i vindauget – sjølvsagt den gamle, gode stjerna som vi har hatt i alle dei år

Og så kongerøykelsen, då – vi må ha litt godlukt i huset

Og jammen heng det hjarter og blenkjer både her og der!

Så då er vi vel i rute i år også, sjølv om julebaksten framleis glimrar med sitt fråver....

Ei forunderleg reise attende til barndommen

2011-11-29T19:47:00.002+01:00

For nokre veker sidan var eg innom ein blogg frå nabokommunen, Herøy. Der såg eg til mi store forundring bilete frå loftet til mormor og morfar!
Mette som eig bloggen http://fjellromantikk.blogspot.com/
hadde vore på besøk hos butikken
Bella Blå: www.bellablaa.no som held til i underetasjen i huset som besteforeldra mine eigde i Fosnavåg. No har butikken teke i bruk loftet også, der stiller dei ut varer, og i samarbeid med andre lokale bedrifter serverer dei både kaffi og god bakst der oppe.

Ei så merkeleg oppdaging kvalifiserte til nærare utforsking; så fredag trassa systra mi og eg uveret “Berit” og reiste utover for å finne ut om dette kunne vekke til live gode minne frå barndommen.

Rart å gå trappa OPP til inngangsdøra i staden for NED, slik det var før…

Rart kor liten gangen innanfor inngangsdøra er!

Rart å ta trappa opp til loftet og gå seg rett på gjesteromet der vi brukte å sove når vi var på besøk:)

Annleis, men likt!

Kle-roma, der dyner, klerulle og sesong-kleda vart oppbevarte..... – ein gong, når huset var fullt av tilreisande sov vi på flatseng i eit av desse roma:)

Det budde alltid leigebuarar på loftet i vår tid, men vi var no innom hos dei, så vi kunne godt kjenne oss igjen på kjøkkenet, sjølv om der vanlegvis ikkje var gode bakverk når vi var på besøk.

Ei aldri så lita overrasking venta på meg: Eit lite rom ved sida av trappa som har vore ukjent for meg heilt fram til no.

Koseleg tillaga med takvindauge,

barneseng,

eit lite skap med blomster på

og hylle på veggen. Det var som å opne ein forundringspakke!

Når eg konfererte med mor laurdag, fekk eg svaret på kva dette var for eit rom: Jenteromet - altså det romet tenestejenta sov på når mor og syskjena hennar var små. I min barndom var det sikkert brukt som lagerrom for leigebuarane.

Jauda, barndommen kom litt nærare, det var forunderleg og nostalgisk, kjekt at Bella Blå skaper miljø på denne måten!

Etterpå stakk vi over gata til Blomster og Gaver Hilde og Stine så eg fekk kjøpt meg ko:ko-kjolen “Berit” medan "Berit" herja utandørs:)

-Ei pølse i slaktetida -

2011-11-20T10:58:00.001+01:00

No har vi sparka i gong julestria:)

Mor og datter i gong med môring.
Tungt arbeid, men lett samanlikna med den tida kverna var handdriven!

Strikkar Strikkebesta?

2011-11-06T22:11:00.004+01:00

Jada, stadig vekk, men eg har ikkje vore særleg flink til å oppdatere, lufta har liksom gått heil ut av ballongen når det gjeld å sette seg ned og lage blogg-innlegg.
Kva grunnen til det kan vere er ikkje så lett å svare på, men litt blading i blogge-bøkene mine ga inspirasjon, så no skal du sjå kva eg har pusla med i det siste:

Eit nytt trekantsjal –Aka nightingale, gratis oppskrift på Ravelry. Eg valde svart Tynn alpakka.

Michael har fått to nye barnehage-genserar, ein Kjekkasgensar strikka i dobbel Smart.(Oppskrift på Pickles.)
Den vart veldig tjukk og hard, men tøff! Passar godt til å herje ute i haustlauvet i:)

Flettegensaren som eg begynte på i mai er også ferdig – kjole, seier mamma hans, kjempefin, sier Besta:)

Så fekk eg lyst til strikke Kerrtu-sokkar igjen, fire par har det vorte hittil, her er bilete av tre av dei:

No er det under ein månad til det skal vere julemarknad i Steinerbarnehagen til M og M, så salsobjekt til den er det som står for tur hos meg. I år satsar eg på tjukkelestar med rullekant, greie å strikke og varme og gode å ha på.

Koseleg å strikke i mørketida med lys på bordet og te i koppen:)

Så vart det eit innlegg denne månaden også...

2011-10-31T20:40:00.001+01:00

...fordi det brått stod ein skummel gjeng utanfor døra mi no i kveld og truga med knep om eg ikkje varta opp med knask.
Ikkje for det, dei var vel så interesserte i kvart sitt glas med friskt vatn som i knasket eg hadde å by på, det skal litt væte til for å fordøye alle søtsakene som blir stappa i munnen
ein slik kveld.

Og eg lurer på - i år som i fjor - kvar prinsippa mine har teke vegen...

Tenkje seg til, strikse, prinsippfaste eg, som nekta mine eigne born å gå rundt på dørene med slike "amerikanske tullfakter" for berre eit tiår eller to sidan, eg førebur meg på besøk med innkjøp av høvelege mengder knask - og til og med oransje stearinlys i utelykta mi...
Kan det vere forventningsfulle borneborn som har smelta steinhjartet mitt???

Imponert og spent!

2011-09-14T19:13:00.001+02:00

No for tida tek eg turen innom denne sida så og seie dagleg.
Eg er SÅ imponert! Tenk å følgje draumen sin heilt ut - og lukkast!
På bloggen ko:konorway.blogspot.com kan vi lese om korleis Stine no er i ferd med å erobre landet med eit nytt varemerke.

Slik ser headeren på bloggsida ut:

Flott, ikkje sant?

Ho har teikna og designa og utforma alt frå stoff og skinn til kjolar og sko, til merkelappar, innpakningspapir og hengarar... Og alt er like lekkert!
Varene kjem i butikkane i midten av oktober - og eg skal vere snar avgarde for å sjå, ta på og prøve produkta:)

Helgetur

2011-08-28T19:35:00.001+02:00

Vi stakk av heimanfrå denne helga, saman med svigermor som fylte 88 år i går tok vi oss ein tur til Romsdalen.

Først besøkte vi Woldstad Gård i Isfjorden. Der har dei innreidd fjøset på garden til eit flott lokale som kan brukast til mange ulike formål. Der er gardsbutikk med både brukthjørne, gardsprodukt og handarbeid.

Der arrangerer dei selskap, og akkurat no er der kunstutstilling med biletkunstnaren Gunn Nordheim Morstøl.

Absolutt verd eit besøk!

Middag og overnatting vart det i Isterdalen på Trollstigen Gjestegård

mellom desse majestetiske fjella.

Diverre forsvann dei etterkvart i tåkeheimen, vi fekk også ein god dose regn, men det toler vi…..

Det hele kongeriget

2011-08-22T20:30:00.001+02:00

- heile tolmodet mitt………..

-ei utfordring eg ga ei av kollegaene mine som skulle verte tante – og som sende utfordringa i retur til meg………..

Eg var sjølv inne på denne bloggen

http://www.greasy.com/nittineedles/shetland_shawl_free_pattern.html

og fann oppskrifta. Tynn alpakka vart innkjøpt før vi tok ferie og eg kunne sette i gong å strikke.

Starten var enkel: Rillestrikk, tre maskar som skulle aukast ut, ein i kvar omgong til 123, for så å felle ein kvar omgong til eg hadde eit kvadrat som danna midten på teppet.

Så var det å plukke opp maskar langs ei side om gongen og strikke “havskum” i 60 omgongar.

Når dette var unnagjort starta tolmodsprøva: Blondekanten rundt teppet

- 140 “taggar”,

35 på kvar side,

ein “tagg” utgjer ti omgongar.

Det er ikkje eit veldig vanskeleg teppe å strikke, mønsteret er lett å følgje, men det krev konsentrasjon og teljing så eg kunne berre strikke når eg var åleine.

Det gjekk med vel 400 g tråd.

Eg kom meg gjennom utfordringa og i morgon kan eg overlevere teppet til den stolte tanta så ho får gi det vidare til barnet, Henrikke, som alt er fødd :)

Det skal mykje til før eg set i gong med eit slikt prosjekt igjen…….

Klimaflyktningar

2011-08-08T22:38:00.001+02:00

Når gradestokken ligg jamt rundt 12 grader

og skodda heng tungt ned over fjella – dag ut og dag inn -

kan sjølv den mest standhaftige bli vêrsjuk.

Då er det greitt å kunne sette seg i bilen og trille austom fjella for å kjenne korleis ein kan ha det i juli månad.

Vi måtte faktisk heilt til Hedmark før skodda sleppte taket – og då var turen kort over grensa til svigerinna mi som bur i Eda, Sverige.

Der var sol og der var badetemperaturar – også for dei kresne:)

Vel opptina kunne vi svinge innom til ferske hytteeigarar i Drøbak

Dei hadde ikkje lege på latsida dei siste vekene, og hadde slett ikkje tanke for bading, men vi måtte sjekke badeforholda i Drøbaksundet, før vi besøkte Marte og ungane i Oslo.

Ein halv dag gjekk med til plasking i herleg oppvarma Oslofjord ved Ingierstrand, før vi reiste inn til sentrum for å sjå og kjenne på den spesielle stemninga etter hendingane der og på Utøya.

Marylin hadde med roser og ho hadde mange spørsmål om det som hadde hendt.

Tre dagar med sommarvarme var vel verdt to dagar i bil, vi kom heim opplada av solenergi:)

Og bilete frå all badinga er berre å gløyme; kameraet mitt toler ikkje vatn - og eg trivst ikkje framfor kameraet når eg har på badekle…..

Gje meg handa di ven

2011-07-31T12:44:00.004+02:00

Ord og tonar som trøystar er ein viktig ballast for oss alle i denne tida,

her syng Kurt Nilsen og Helene Bøksle den irske folketonen som Sondre Bratland har gitt norsk språkdrakt:

....... me treng ei hand .......

(biletet fann eg på google)

DET BLIR STRIKKA DENNE SOMMAREN OGSÅ

2011-07-19T15:21:00.002+02:00

Først måtte systra mi ha eit sjal.

Det vart eit nytt Shetland triangle shawl, eg likar mønsteret i dette sjalet.

Det eg no er i gong med er ei skikkeleg prøve på tolmodet mitt: Babyteppe med taggete blondemønster rundt kanten, eg kjem ikkje til å blogge det før det er ferdig, for ferdig skal det bli:)

Charterreisen 1

2011-07-03T22:20:00.001+02:00

gjekk til Palma, Mallorca.

Hotell med havutsikt

Proseción: Corpus Cristi

med blomsterstrødd gate.

Katedralen

Gammalt tre, oliven?

Fødselsdagsfeiring

Soling og badeliv:)

Hadde vi det bra?

Ja,

men mygga tok vi ikkje bilete av……

Og kven har sagt

2011-06-19T23:35:00.001+02:00

at det ikkje er fint med skodde?

Rett nok blir det vakrare når sola klarer å bryte gjennom….

Og det går fint an å sole seg:)

Spreke jenter – høgt til fjells:)

Dans

2011-06-10T20:46:00.002+02:00

Sjøborg 10.06.2011: Ole Børud band og Ulstein kulturskule / Stiletten danseklubb. Minstejenta i aksjon:)

Luksus

2011-06-05T17:14:00.002+02:00

å få gå seg ein fjelltur i solskinet og kunne kikke rett ned på barndomsheimen

-og like heim til der eg no held til:)

Metereologane lovde oss vind

2011-06-02T22:24:00.002+02:00

Då fann vi eit passande høve til å ta turen til

Det skal visst vere temmeleg spektakulært i skikkeleg vêr.

No vart det berre liten kuling, på Måløybrua viste vindmålarskjermen 14 – 16 m /sek, men litt skumma det i alle fall.

Eg veit ingen som er meir fascinert av energien i bølgjene enn mannen min, så han kosa seg i alle fall, sjølv om draumen er å få vere der i full orkan:)

Kråkenes er no omgjort til ein eksklusiv overnattingsstad med tilbod om guida tur og massasje, berre du betalar godt nok.

Ein kan få overnatte både i sjølve fyret

og i stormhuset, nokre meter lenger inne på trygg grunn

Vi tok til takke med å vere utandørs, denne gongen, så får vi sjå om vi skal slå til med eit luksusopphald, ein gong når vi kan vere sikre på at metereologane får rett når dei melder full storm med orkan i kasta…..

Eg må ha med eit bilete av Stadtlandet også, sett frå fyret på Kråkenes.

Lenge sidan sist,

2011-05-22T22:29:00.002+02:00

men i dag vart det endeleg tur til Hasundhornet igjen:)

Frisk vind, men mildt, herleg!

Godt å få oppleve denne utsikta igjen!

Og molteplanta står i blomst:)

Ikkje så veldig nyskapande

2011-05-20T23:13:00.001+02:00

Sist fredag skulle vi på biltur – vi skulle langt av stad. Mannen min er glad i å køyre bil, så eg sit ikkje bak rattet utan at han blir trøytt. Derfor bruker eg tida til strikking. No er eg i gong med lestar med eit kronglete mønster som ikkje eignar seg under fart, så i siste liten sprang eg inn på ein trådbutikk og fekk med meg nokre buntar Drops Merino extra fine og ein rundpinne.
Michael treng sikkert ein genser til han skal begynne i barnehage, tenkte eg. Etter å ha strikka ribbekanten begynte eg å fundere på korleis seg skulle komponere eit enkelt og greitt flettemønster.

Eg fann ein penn i veska og drodla i veg, talde og rekna, gonga og delte og hadde reine matematikktimen for meg sjølv. Både Ørskogfjellet og Tresfjorden var passert før eg visste ordet av det.

Mønsteret gjekk fint opp i masketalet eg hadde på pinnen og eg strikka fornøgd i veg.

Først då vi kom til Oslo og eg fekk sjå forrige flettastrikkprodukt til Michael, forstod eg at eg rett og slett gjentek meg sjølv! Kanskje eg bør utvide repertoaret ein smule?

17.mai-tradisjon?

2011-05-18T22:49:00.002+02:00

Det er mangt som kan verte tradisjon – til dømes å tilbringe nasjonaldagen i bil på veg heim frå Oslo. Tilfeldigvis gjorde vi det, mannen min og eg både i fjor og i år. Ikkje så veldig spanande, kanskje, men på den andre sida, ganske kjekt å få små glimt av tradisjonell 17.mai-feiring mange stader i landet utan å sitje framfor tv-en.

Og Romsdalen i mai er eit reint eventyr!

Først hadde vi fine dagar i Sverige, med ein liten kikk innom stadskyrkan i Arvika som har 100 års jubileum i år. Ei kyrkje som framstod som svært moderne då ho var nybygd, og utsmykka av fleire lokale kunstnarar.

Å få eit lite innblikk i svensk “russefeiring” var også fint, der “tek dei studenten”, dei pyntar seg, går i prossesjon, blir feira av familien og får fine og praktiske gåver – og festar litt, men på ingen måte som sitt norske motstykke. Bilen er heller ikkje av dyraste slag, men utruleg sjarmerande – og sjå berre kor han står i stil til desigualkjolen min!

Å kome til Oslo for forseinka feiring av verdens herlegaste eittåring var stor stas:)

Men tenk, eg gløymde å ta bilete av den dekorative maten då vi gjekk ut for å ete sushi saman med studenten på måndag! Eg får skulde på at det smakte så godt at eg hadde ingen tanke for anna enn å ete…

Vi rakk både god 17.mai-frukost og å forevige Marte og ungane i finstasen før vi starta på heimveg:)

Når sola skin

2011-05-06T21:31:00.001+02:00

- og eg eig dagen, kva er då betre enn ein sykkeltur til Flø?

Sette meg på den varme betongen på moloen og lese i ei bok medan bårene slår mot land

og måsen glir over hovudet på meg og “syng” på sitt vis.

Våren!

2011-05-01T12:01:00.001+02:00

Ho står, den kvite symra,
den fyrste blom i år,
der like inn på snøen
i sine tronge kår

Ho står i kvite klede
så fager som ei brud.
Sjå henne vel i auga,
då har du skoda Gud.

To vers av diktet Symra av Anders Hovden

Tenk det!

2011-04-24T19:54:00.002+02:00

Av og til finn nokon på å gi meg ein avleggar av plantene sine, dei har nok lagt merke til at eg ikkje er nokon gartnar akkurat. Hos meg er det slik at plantene akkurat overlever mellom kvar gong dei blir vatna.

For mange år sidan fekk eg ein avleggar av svigermor, grøne, liljeaktige blad, grei nok i seg sjølv, men planta til svigermor har blomstra kvart år, planta mi har berre stått der med dei grøne blada sine.

Stubbetufsa, kunnskapsrik hobbygartnar frå nord, har tidlegare lagt ut bilete av si blomstrande plante og lært meg at ho heiter klivia.

Og tenk, i dag oppdaga eg at mi klivia står i blomst – sånn heilt utan vidare…

Badeklubben “Hellige Olga”

2011-04-16T14:06:00.001+02:00

I dag hadde badeklubben med eigen fotograf når vi møttest til den faste laurdagssymjeturen.
Marylin ville vere med og sjå at Besta hoppa i havet – og så fekk ho like godt eit kamera i handa med beskjed om å knipse i veg:)

Med tanke på at fotografen ennå ikkje har fylt fem år, må vi seie oss fornøgde med denne foto-dokumentasjonen:

Først målet for symjeturen,

så alle fire på veg utover –

og til slutt alle symjande inn att mot land.

Det er ikkje fritt for at vi er fornøgde med oss sjølve når vi er ferdige med symjeturen og kan gå på land, og jammen fekk ho med det også:)

Namnet på klubben er forresten valt etter ein russisk-ortodoks kyrkjelyd i Oslo som døyper medlemmene sine i eit vatn i Oslomarka sommar som vinter, sjølv når dei må lage hol i isen for å kome til.

I eventyrskogen med barneborna

2011-04-11T23:22:00.001+02:00

Vår i lufta, godt over ti grader og opphaldsver. Slik hadde vi det i går, og både to døtre, tre barneborn og kompisen til Mateo ville vere med på tur i eventyrskogen. Vi utrusta oss med kakao og niste og la av garde.

Oliver har vore der før saman med barnehagen sin, så han var kjentmann og losa oss trygt i veg:)

Han visste kvar det var lurt å ta ei drikkepause og han visste at på den plassen som heiter Kvila er det fint å ete nistematen.

Vi kikka på alle dei rare formasjonane av buskfuru – og klatra i mange av dei. Mateo måtte prøve å henge opp-ned i greinene.

Inne i gapahuken henta Oliver fram hytteboka så vi fekk skrive at vi hadde vore på besøk.

Der fekk vi også sjå “veslekista” med ein ekte skatt i.

Oliver snakka også om nøkkedammen – og jammen fann han nøkken sjølv i ein liten dam i skogen!

Det var ingen liten tur vi hadde lagt ut på, det tok nærare tre timar frå vi starta til alle var heime igjen,

men det gjorde ingenting, vi hadde jo heile søndagen å ta av- og der var så mange spanande figurar

og byggverk å beundre:)

Bakekurs

2011-04-02T23:09:00.001+02:00

I dag har eg kosa meg med god bakst:

Dansk rugbrød…

Frukt-nøtt-brød

Baguette

surdeigsbrød

Og endå har eg havrebrød og focaccia i frysaren:)

Alt dette fordi ei av kollegaene mine, som er ivrig lærar i mat og helse, tok kontakt med Morten Schakenda,

mannen bak suksessbedrifta Bakeriet i Lom, og spurde om han kunne ta turen til Ulsteinvik og halde kurs.

Vi 16 heldige som var fyrst å melde oss på fekk grundig opplæring i korleis lage og behandle gjærdeig,

vi fekk smake nydeleg brød, og vi fekk bake, frå kl. 14.30 til nærare 21.30 i går.

Til slutt fekk vi med oss heim herleg, duftande bakverk- som vi hadde vore med på å bake sjølve:)

Det vi laga av den flotte bolledeiga vart ete i går medan det var heilt ferskt, mmm! (ikkje noko att til fotografering)

Ein triveleg måte å vere saman på utanom ordinær arbeidstid!

Kort besøk

2011-03-26T09:05:00.001+01:00

Eg har beundra mange flotte fuglebilete på bloggar rundt omkring, og eg har gjort mange forsøk på å knipse fuglar på foringsplassen vår, utan å lukkast. I dag fekk eg ein sjanse til å ta eit nærbilete, eg vart nemleg vekt av ein liten stakar som hadde forvilla seg inn gjennom den vesle opninga i soveromsvindauget vårt.

Han var så forskrekka at han enda hjelpelaus på golvet så eg kunne plukke han opp og ta han med ned i stova.

Men før eg hadde fått leita fram kameraet var han så pass at han kom seg på vengene og sette seg på den ru overflata i skorsteinspipa.

Han var snar til å kome seg ut når vi opna dørene:)

Skippertak

2011-03-21T21:16:00.001+01:00

Det er vel dette ein kallar ein dårleg match: At eg strikkar lestar med striper i mange fargar, men eg likar ikkje å feste endane.

Då eg reiste med buss til Oslo i vinterferien såg eg ei strikkedame som imponerte meg, ho drog fram stoppenåla og festa endane for kvar gong ho skifta farge. Skulle ønskje at eg også gjorde det……..

Andre har funne ut at mangefarga tråd er ideelt, då er det berre å strikke i veg og så dannar det seg striper av seg sjølv. Eg har gjort nokre forsøk med slik tråd eg også, men eg er for sær – eg vil bestemme korleis stripene skal verte sjølv!

Derfor må det eit skippertak til i ny og ne – det vart ein bra haug med endar etter at jobben var gjort for denne gong:)

Tjukt med lestar

2011-03-19T23:19:00.004+01:00

Treng eg mange lag med lestar for å halde varmen? - lurer du kanskje på.
Ja, av og til gjer eg kanskje det, men desse lestane er “lurelestar” som varmar litt ekstra rundt anklane, det er nemleg berre eitt par.
I staden for å strikke striper eller mønster, har eg delt skaftet i fleire lag:

Først la eg opp 40 maskar og strikka 24 omgongar to rette, to vrange.

Så la eg opp 40 maskar på eit nytt sett med pinnar og strikka 20 omgongar glattstrikk.
Eg strikka dei to delane saman ved å legge det glattstrikka delen utanpå den andre og strikka frå to pinnar samtidig, så strikka eg ein ny omgong før eg la til sides arbeidet.

Til slutt la eg opp med ein tredje farge og strikka 16 omgongar, dette vart det ytste laget på skaftet og eg strikka det saman med dei to andre på same måte som sist.

Deretter strikka eg skaftet så langt eg ville ha det før eg laga hæl og fot på lesten.

Ein sykkeltur gjer ingen vår

2011-03-13T21:37:00.001+01:00

Sidan eg skifta arbeidsplass for eitt og eit halvt år sidan har eg sykla dei seks kilometrane til jobben så sant det har vore muleg.
Eg kunne sjølvsagt ha kjøpt piggdekk og brukt sykkelen om vinteren også, men det har ikkje vorte gjort.
I staden har eg gått til jobben sidan midten av november og den greie mannen min har henta meg når eg har vore klar til å fare heim om ettermiddagen:) Men det er no litt tungvint å vere avhengig av andre, så no ser eg fram til å begynne å sykle igjen.

I dag var det fin temperatur ute og snø- og isfritt på vegen utfor huset vårt, så då var det berre å tørke støvet av hjelmen og ta ein prøvetur rundt øya.

Kjekt å ta fram “gliset”, fin sykkel, synest eg:)

Likevel har eg planar om å skifte han ut. Behova endrar seg i takt med stigande form og lyst til større fart, så denne våren blir det hybridsykkel med tre - eller er det fire ? – gongar fleire gir.

Prøveturen gjekk fint, trass snø på vegen nokre stader – og sjølvsagt ei snøbyge rett i “fleisen”:0

Slik kan ein ha det

2011-03-11T23:47:00.001+01:00

når ein får vere med klassa si på skileirskule i mars

- nysnø, sol, blå himmel – fornøgde elevar og glade lærarar:)

Men både elevar og kollegaer skal sleppe å kome på strikkebestabloggen…

Trekning

2011-03-05T13:47:00.002+01:00

på min fyrste “gi-vekk” er no utført.
Det er mannen min som har hatt rolla som assistent for meg i heile dag; fyrst måtte han vere “baywatch” sidan eg var den einaste av badedamene som hadde høve til å ta ein symjetur i dag, deretter måtte han foreta den høgtideleg trekninga:

14 samanbretta lappar i ei skål.

Ingen kikking her, takk!

Vinnaren er Trollkåno, så si første reise gjer Travelling Woman til henne i Evanger.

Slit det med helsa:)

Takk til alle dykk andre som har vore innom med gratulasjonar og koselege kommentarar.

Eventyret ligg rett utanfor stovedøra

2011-03-03T19:28:00.001+01:00

Berre tjue meter frå dørstokken min ligg grinda som fører rett inn i eventyrverda – og eg har ikkje visst noko om det før i dag!
Eg har kort veg til nydeleg turterreng, noko eg gjer meg nytte av rett ofte, eg går den vante stien, ein skogsveg som går over til sti etter ei stund, oppover mot nokre små høgder. Eg har lagt ut bilete frå turane mine mange gongar.
I dag gjorde eg ein vri og svinga til venstre i staden for til høgre ved første vegskilje – og gjekk meg rett inn i eventyret:)
Det var ut på ettermiddagen, lyset var ikkje det beste og eg hadde ikkje med kamera så eg måtte nøye meg med mobilen.Men knipsa det gjorde eg;

krokete buskfurustammer, underlege figurar,

sitjeplassar i fleng,

oppkutta greiner lagt ned på dei blautaste punkta i stien,

godt med skilt,

ein makelaus gapahuk,,,

Fantasien tok heilt av – dette er tingvallir frå vikingtida, drakar med tre hovud som ventar på djerve riddarar,

leirplassar og skumle skogsuhyre, bruer og portalar …

Hit skal eg tilbake saman med borneborn og Cannon-en!
Mot slutten av den flotte runda eg gjekk møtte eg mannen som har gjort mesteparten av rydde-, skiltings- og tilretteleggingsarbeidet, blid og fornøgd med saga i handa, han hadde vore og laga til ein ny benk ved eit utsiktspunkt. Bjarne heiter han.

Han må vel vere eit heitt namn når neste frivilligpris skal utdelast i kommunen!

Strikkebesta nyt vinterferien

2011-03-03T15:59:00.002+01:00

- med nokre dagar i Oslo på besøk hos barn og borneborn:)

- med å kome heim og ta fram symaskina og plutseleg ha ein fiks ferdig kjole i ullfilt:)

Det var ikkje maskinsaumen som tok tid, ikkje klippinga heller, men handarbeidet til slutt, som hekla kantar – og forsøk på broderi på ryggen og lomma.

Eg har lese eit par bøker og strikka nokre lestar – det er passe tidtrøyte på bussturen til og frå hovudstaden
– og endå er det tid til turar og matlaging – og til å kikke etter vårteikn mellom rusk og rask ute i “hagen”:)

Travelling woman søkjer reisefelle

2011-02-23T19:15:00.001+01:00

Eg er ikkje særleg flink til å markere milepælar her på bloggen, men no skal eg gjere eit unntak:

Eg er innom bloggar som har passert ti gongar fleire besøkjande enn meg, men eg kan vel feire at teljaren min har passert 25000 for det:)

Markeringa er ein aldri så liten
“gi vekk”:

Kan du tenkje deg sjalet “Travelling woman”, designa av Liz Abinante, strikka i handmåla babysilk (80% alpakka, 20% silke), så legg igjen ein kommentar i kommentarfeltet. ‘

Eg trekkjer ein vinnar laurdag 5. mars.

Frøken Solslikk

2011-02-12T18:24:00.002+01:00

Så vellukka debuten min som deltakar i biletkonkurransene til Anne med bloggen Moseplassen var, må eg berre prøve meg igjen. Rett nok var det ikkje eg, men dottera mi som var fotograf forrige gong, så dette blir første gong eg deltek heilt på eiga hand.

I Frøken frost 2011 kom biletet eg deltok med(Frøken englefjør) på tredjeplass,

eg vann ei islyktform som no står i frysaren, fylt med vatn og eføy. Den lykta skal få pynte opp på morsdag:)

I dag skin sola inn gjennom stovevindauga og gir kjærkome lys til alle plantene som står i vindaugskarmen, vårkjensla sig på - no kan fotosyntesen kome i gong for fullt!

Eg har ikkje vore innom og sett på deltakarbileta enno, så kanskje eg må endre namn om det er opptatt, men inntil vidare heiter biletet “Ein plass i sola:-)”.

Kledd for vinteren

2011-02-11T22:52:00.004+01:00

må ein kunne seie at rekkverket utanfor Husfliden i Ålesund er:)

Dei har hatt ein bra jobb dei som har strikka!

88 x 2

2011-02-05T23:24:00.002+01:00

Søndag 6.februar er det 88 år sidan mora mi kom til verda

– men ho var ikkje åleine – ho er tvilling.

Borghild Serine og Janny Kristine, dei førstefødde i ein stor flokk av systre, og til slutt også ein bror.

I dag har mor og eg vore på besøk til tvillingsystra hennar. Det er kjekt når dei to møtest, det er ikkje så ofte det skjer lenger, sjølv om dei bur berre nokre få mil ifrå kvarandre. Sviktande helse må ta skulda for det. Det er ikkje så lett for dei to å huske det som skjer i notida, men dei har mange felles minne frå barndoms- og ungdomstid, og vi kan framleis lære nytt når vi høyrer på dei.

Dei hadde felles venner, gjekk i same klasse og dei måtte vere saman om å hjelpe bestemora si med arbeid av mange slag. Dei avløyste kvarandre i jobbar, og dei feira dobbeltbryllaup for vel 64 år sidan.

Ein annan ting dei har felles er at dei har lett for å fryse, dermed hadde eg nokon å strikke sjal til:) Det vart to Shetland triangle shawls; tvillingsjal kan ein vel seie.

Dei seier begge to at dei hadde aldri trudd at dei skulle verte så gamle, men her er dei - og fyller 88 år - og vi som er etterkomarar er glade for å kunne feire dagen saman med dei:)

Besteforeldreprivilegie

2011-01-30T14:53:00.001+01:00

I kjøkkenskapet vårt står det alltid ei nugattiboks, den er til borneborna:)

Mateo og Oliver er utruleg svoltne når dei kjem innom ein tur – fordi det er berre hos oss dei får dette søte, klissete pålegget.

Dei er veldig tyrste også – fordi sjokomjølk, eller “nuboy” som dei kallar det smakar så godt!

I dag hadde dei seg ei lita kosestund ved kjøkkenbordet, men når Besta kom med fotoapparatet var ikkje Mateo heilt fornøgd med at bileta av han skulle ut på nettet. – Det er kanskje ein viss fare for at foreldra går inn på bloggen min og les om kosthaldet han har når han besøkjer oss……

Vi tek sjansen likevel – besteforeldra får ta støyten:)

God søndag!

Det var no utgjort også ….

2011-01-27T22:14:00.001+01:00

….seier gamlefolket når ting ikkje går heilt slik dei hadde tenkt.
I dag seier eg også at det var no utgjort, for kva hender når eg skal gjere ferdig Shetland triangle sjalet som eg strikkar?

For lite tråd når eg er i gong med avfellings-omgongen! No må eg kjøpe eit nøste til, berre for nokre skarve meter! Slikt passar dårleg for ein sunnmøring!

Det er ikkje lett å sjå korleis sjalet blir før eg har fått blokka det, men eg lever i håpet om at det blir like fint som dei eg har sett på Ravelry:)

Og eg har begynt på eitt til i same mønster, eg har nemleg ein plan…..

Strikkeavhengig

2011-01-22T22:53:00.002+01:00

For nokre veker sidan hadde Petrine ei herleg teikning som mange strikkeglade damer – og deira næraste kunne kjenne seg igjen i.

Eg måtte sjølvsagt kommentere, og var freidig nok til å spørje om eg kunne få bruke teikninga som logo for oss strikkeavhengige. Raus som ho er, Gunn, eigaren av Petrinebloggen, ga ho klarsignal for det:)

Så om du er like avhengig av strikkepinnar og –tråd som meg, så bruk gjerne teikninga på bloggen din du også. På venstresida mi er ei forminska utgåve.

Strikkeavhengige meg er no ferdig med påfuglsjal nr. 2.

Det vart ikkje fullt så friskt i fargane som eg ønskte, men eg blir i alle fall ein bleik kopi av ein påfugl når eg har det på, og kan bruse litt stolt med vengene:)

-Og ja, det finns mange fine oppskrifter på Ravelry enno, så no er eg i gong med eit Shetland triangle shawl….

God helg!

Syttitalsnostalgi

2011-01-16T22:47:00.001+01:00

No når alle julelysa er fjerna er det urimeleg mørkt i heimen, dette prøver eg å kompensere for med å tenne mange stearinlys. I går var eg litt uvøren og plasserte kubbelysa for nær kvarandre på fatet, noko som førte til unødvendig søl. Men det var noko velkjent med dette “sølet”, det minte meg om tider som var: 70-talet, med stearinlys, gitarspel og visesong…..

Hmm …. Besta mimrar visst……..

Ha ei flott veke:)

“Olli – el mago”

2011-01-16T13:19:00.002+01:00

Tenk at Besta har overnattingsbesøk av ein ekte tryllekunstnar!

Medan eg har hatt ein roleg og avslappa formiddag med strikkeriet i sofakroken, har Oliver jobba hardt og lært seg ein ordentleg tryllekunst – og han heldt ei eksklusiv framsyning berre for meg:)

- Sjå Besta, no skal eg ta dette lommetørkleet inn i handa mi……

- så ein magisk pust….

- voila – eit egg!

Peacock

2011-01-14T21:04:00.001+01:00

På Ravelry kan ein finne veldig mange lekre sjal, det er lett å få dilla på denne typen plagg om ein er innom der og ser.
Eg er nok sterkt angripen av sjal-basillen for tida, når eg ikkje har meir sjølv-spunnen tråd som eignar seg til sjal, så er det jammen godt at det finns trådbutikkar i nærleiken:)
Ei av oppskriftene eg har kjøpt på Ravelry heiter peacock – eit passande namn, synes eg, sjå berre på blondemønsteret i nedste kanten av sjalet.

Det er strikka i babysilk, 80% alpakka og 20% silke, deilig tråd å strikke av, men sjalet vart ikkje så lett som dei eg har strikka av min eigen tråd!

Eg synes naturkvitt er fint - og så passar det til det meste, men sjå tråden eg fann på Husfliden i Ålesund: 50/50 alpakka og silke:)

Denne fargeblandinga berre ropte om få bli brukt til eit peacock-sjal. Og sjølv om prisen var dryg, vart det til at eg kjøpte med meg tråd til eit nytt påfuglsjal.

Eg gler meg til i morgon, laurdag, for då får eg endeleg sjå tråden i dagslys, eg kjem så seint heim om dagane at det er mørkt ute, derfor kan eg ikkje vere heilt sikker på at fargane er slik eg trur….

Frøken Frost

2011-01-03T21:37:00.003+01:00

No slenger eg meg med i Frøken Frost-konkurransen til Moseplassen.
Biletet vart knipsa med mitt kamera av mellomste jenta mi i romjula, då vi hadde sol og minusgrader i fleire dagar i trekk, noko som er litt uvanleg på denne kanten av landet.

Saman med borneborna var eg ute og tumla i snøen, og ikkje kva som helst slags snø, nei, det var engelfjør-snø:)

Vi kunne plukke opp inntil fem centimeter lange “fjør” som i følgje borneborna mine smakte himmelsk!

Derfor heiter frostbiletet mitt

Frøken Englefjør.

Jubiléumsbad

2011-01-02T12:36:00.004+01:00

Start nr.1: I år har eg bada i sjøen kvar dag – men så er det berre andre januar i dag, då……

Start nr.2: I dag er det eitt år sidan eg begynte å bade i sjøen kvar laurdag…

Faktum er at eg fekk masa meg til “medlemsskap” i ei lita gruppe med heilårsbadarar. Kjekke damer, opp til seks i talet, med mykje godt humør som møtest kvar laurdag kl. 9.30 for ein rask dukkert i sjøen:)

Eg har ikkje fått til å vere med kvar laurdag, men eg har bada så mykje gjennom dette året at eg meiner meg fortent til tittelen heilårsbadar.På biletet under hadde eg klart å lokke med kompisen til svigersonen min til eit påskebad:)

I går var vi to som møtte opp. Sidan ei av badenymfene hadde gått i surr i vekedagane sende ho ut melding om bål og varm sjokolade i samband med bad i dag kl. 11.00,

det høyrdest både koseleg og freistande ut, så då møtte vi to opp igjen.

Det er faktisk meir forfriskande enn fælt!

Så no satsar eg på eit godt badeår i 2011:)

Det blir sjal

2010-12-31T11:46:00.002+01:00

Eg trur både svigermora mi og eg skal bli fornøgde til slutt. Etter å ha gjort ferdig det lilla sjalet, som forresten er strikka med den tynnaste to-lags tråden eg har spunne hittil, fann eg ut at det var berre eitt å gjere:

Eg samla saman alle restar av kvit sjølvspunnen merino-silkeblanding som fanns i huset, noko tjukt, noko tynt og noko til og med utvinna. Så rekte eg opp kanten og strikka ein ekstra mønsterrapport.

All to-lagt tråd gjekk med, og dei to nøsta med enkel tråd la eg berre saman og strikka vidare. Eg kom i mål før eg tok kvelden i går:) Her er første utgåva nedst, det ferdige resultatet øvst.

No er sjalet ferdig blokka og skal pakkast behørig inn før svigermor kjem hit til middag og nyttårsfeiring i kveld.

Eg ønskjer eit godt nyttår til alle som kikkar inn på bloggen min:)

Ordhalden

2010-12-31T01:28:00.003+01:00

- eit gammalt ord som er på veg ut av språket:) Men akkurat ordhalden er det eg skal vere no.

I familien vår har det vorte slik at dersom eg kjem viftande med kameraet så spør alle, både dei næraste og dei meir perifere slektningane, om eg skal blogge no igjen. Eg er slett ikkje den einaste som har blogg, men det er eg som får gjennomgå mest for denne “rare” hobbien.

I sommar var det bryllaup og det var i samband med dette eg gjorde ein lovnad, nemleg å blogge det flotte slipset til den enda finare tanteguten min. Men trur du eg har gjort det då? Andre juledag var slekta samla igjen, då minte han meg på forpliktinga mi og eg lovde at slipset skulle bli lagt ut på bloggen før året er omme. Dermed hastar det om eg skal vere ordhalden, så Karsten: Her er nærbilete av både deg og slipset:)

Når eg først er inne på forpliktingar: Eg fekk eit brev i dag, ei oppsummering av året sett frå Sos-barnebyen i Kandalaksha i Russland. Interessant lesnad og ein grei måte å forplikte seg på:)

Så kanskje dette skal bli nyttårsoppfordringa mi – om du ikkje alt er engasjert som fadder, så prøv Sos barnebyer:)

Å strikke sjal

2010-12-28T23:54:00.001+01:00

Sist vinter strikka eg meg eit Ishbel-sjal etter eit mønster kjøpt på Ravelry. Tråden, merino-silkeblanding, har eg spunne sjølv. Dette sjalet er utruleg mjukt og deilig, varmar gjer det også, så eg er heilt avhengig av det på kalde vinter-dagar.

Svigermora mi likar det godt og har gitt uttrykk for at ho kan tenkje seg eit liknande sjal ho også. Julegåveidé, tenkte eg, og idéar må vi ta vare på. det er ikkje alltid like enkelt å finne på noko til dei som meiner dei har nok av det meste.

Eg hadde all verdas god tid til dette prosjektet, trudde eg, men oktober forvann unna utan sjalstrikking, november gjekk med til vottestrikking, og desember? Kvar vart førjulsdagane av? Ungdomsskulelærarar har stort arbeidspress i desember, særleg om ein har meir enn eitt tentamensfag, det har eg verkeleg erfart dei to siste åra! Dermed kom jula utan at eg hadde fått strikka sjal til svigermor……

Men ei nyttårsgåve er då vel ikkje å forakte, særleg for den som sit heime med broten overarm?

Så endeleg, 2. juledag fann eg fram tråden som har vore ferdig spunnen i månadsvis og sette i gong med eit nytt mønster frå Ravelry: XX yards of heaven. Kjekt mønster, og det gjekk fort å strikke, men det vart frykteleg lite! Skuffande! Er dette noko til gåve då?

Etter blokking er det framleis så lite at eg er sterkt i tvil, men har funne ut at eg overlet til svigermor å bestemme om ho har bruk for det eller ikkje:)

No er eg i gong med eit nytt, i lilla fargemelering, kanskje eg har nok tråd til å utvide dette sjalet med ein mønsterrapport så det blir passe stort.

Ja, visst har vi ei god jul

2010-12-28T00:47:00.002+01:00

Familiejul med nisse og gåver på julekvelden

Med stort familieselskap 2. juledag der fleire generasjonar møttest,

der nokon sørga for at vi fekk god mat

der alle kunne slå av ein prat,

og der borna kunne leike saman i mange timar

Nydeleg vêr har vi, og nokre har til og med fått nye ski som skal inngåast:)

Dikt

2010-11-28T23:09:00.001+01:00

Eg høyrde eit dikt på radioen i dag som eg trudde måtte vere skrive av Haldis Moren Vesaas, men der tok eg feil, det var diktaren sjølv som las diktet, her er det:

Adventsdikt til eit femårs barn

Tone Ringen
Førjuls tid trør enno stilt i dørene her heime.
Eg hentar fram frå skuff og skap dei same tinga,
år for år.
Så vart eg kan tar eg ei lita hand i mi og leier
små tankar til eit ukjent land,
der kvardagsrøynda teier.
For det er Stillas veker no, når mørkret,
mjukt og tett,
gjev alt av ljos ein undrings glans
av von og draum og lengt.
Du vesle son, det eg ber fram til minnet ditt nett no
skal vekse til ei handlings tru
når du vert mann, ein gong.
Ingen skal få øyde desse dagane, dei få.
Året har så mange veker, der vi ikkje rår.
Som eit ljosskip sigler huset, stilt og lett som snø.
Vi to helgar no ei soge,
sidan vel du sjølv.

Toving

2010-11-28T16:35:00.003+01:00

Raumagarn har eit stort fargespekter – så stort at det er vanskeleg å velje når eg skal plukke frå garnhyllene. Eg endar oftast opp med å blande to og to fargar . og på den måten utvidar eg faktisk fargespekteret enda meir:)

Når eg har strikka vottar for toving er det veldig spennande å sjå kva som kjem ut av vaskemaskina samanlikna med det som vart putta inn.

Denne gongen har eg teke før-og etterbilete av trådmeleringa. Av og til blir eg veldig fornøgd, andre tider skuffa. Men det er nok denne spenninga som får meg til å strikke stadig nye par – i stadig ulike fargeblandingar:)

Denne gongen seier eg meg rimeleg fornøgd, samtidig som eg må innrømme at det eine grå paret strikka i einsfarga vamsegarn er ok det også.

Prøvetur

2010-11-21T16:02:00.002+01:00

Etter meir enn tre månader kom eg meg endeleg ut og opp på fjellet igjen!

Himmelsk:)

Eg har hatt ei ufrivilleg pause grunna brot i ei tå. Det skjedde i august og sidan den tid har eg stort sett berre fått på meg tre sko-par: helseskorne eg går i på jobb og to ulike par joggesko. Trimminga har vore temmeleg einsidig, i alle falle etter at vi avslutta kajakksesongen: Sykkel til og frå jobb, og sykkeltur på søndagar.

Men i dag fekk eg lirka foten ned i fjelljoggeskorne, og då var det berre å legge i veg.

Det vart ikkje nokon lang tur, og eg kom meg ikkje på nokon høg topp, men til topps kom eg,

og ned igjen også, utan uhell av noko slag – og det er ikkje verst når det er is og holkeføre heile vegen:)

Harry Potter-feber

2010-11-21T10:31:00.001+01:00

Gleda er stor når ein nett har fylt sju år og får Harry Potter-lego

- litt på etterskot:)

Mateo – i tannfellinga:) – kjenner godt til historiene om trollmannen Harry Potter, med to eldre brødre som er opptatt av denne spanande figuren, har han nok lurt seg til å sjå dei filmane som er ute på dvd. No er det store ønskje å få gå på kino og sjå den siste. Sjansane for det er nok små, men han lever i håpet….
I alle fall var det fort gjort å sette saman rompeldunk-spelarane – og i dag skal han ringe til Marylin og takke for den fine gåva.

Strikkebesta er i vottemodus, tre nye par er klare for toving i maskina,

ventar berre på at det som er på pinnane også skal bli ferdige.

Ein fin søndag til alle som ser innom her:)

Ferie i november

2010-11-17T17:14:00.001+01:00

Det er godt at vi ikkje ser på veret som den viktigaste faktoren når vi skal vurdere om ferien var vellukka eller ikkje.
Vi hadde kanskje ikkje lagt turen til nordiske strøk i november om det var avgjerande.
Andre faktorar er viktigare, som
- å få stikke innom Rauma ullvare sitt fabrikkutsalg på Veblungsnes:)

- å reise via Sverige og besøke Inger – igjen:)

Der prøvde vi oss mellom anna på innovativ gjenbruk av femtitalskåpe, kven er stiligast?

-Å ta ein morgontur i Odense og få nærkontakt med ei kråke framfor kongens slott

- Å sjå kor godt danskane legg til rette for syklistar – med sykkelpumpe plassert strategiske til i gatene!

- og å sjå H.C.Andersen-huset

- Å kome til Oslo og få møte desse sjarmtrolla:)

- Å ta med Marylin til sentrum og gå på tapasrestaurant saman med oslostudenten og tanteguten min, John:)

- å ta ein hybelsjekk og forsikre meg om at vesleguten min har det greitt..

Eg synest han har ein fornem plass å henge opp kjelken sin medan han ventar på kjelkeføre:)

Og så fekk eg tova og levert dei fem vottepara eg strikka dei timane vi sat i bilen mellom dei ulike reisemåla:) Vottane skal seljast på julemarkedet til Marylin sin barnehage i starten av desember.

“Nu tager vi til Danmark”

2010-11-10T21:21:00.001+01:00

Då sommaren var på sitt beste, tidleg i juli, med sommargjester i huset, var eg så uheldig å verte sjuk.

Så sjuk at eg måtte melde pass og krype til sengs. Så sjuk at eg måtte oppsøkje lege for å få medisin.

Det gode med dette var at legen sjukmelde meg – ei heil veke!

Det gjer eg meg nytte av no:)

I morgon set mannen min og eg oss i bilen og køyrer avgarde. Målet er Odense der han skal delta på Bølgetræf.

Eg skal berre feriere, vandre rundt og sjå meg om i H.C Andersen sin by.

Herleg!

Sneen dalte lett og fin

2010-11-07T23:04:00.001+01:00

…. og strøk blidt mot ruten min

i morges da jeg drømte på min pute….

…. og vi tenner våre lykter når det mørkner

og når alle lyder pakkes inn i vatt,

ja, vi tenner våre lykter når det mørkner

kanskje lyser de til kvelden si´r god natt.

Glitter

2010-11-06T21:59:00.002+01:00

Skiftande – ei god nemning for korleis vi har det på våre kantar i november.

Mange årstider på ein og same dag seier nokre.

Det hallar vel mest mot vinter når gradestokken viser 1 – 4 grader……

Men vekslar gjer det:
regn – sludd – snø – sludd – og sol:)

Når sola får sleppe gjennom skyene glitrar det i dropar over alt, reine eventyrlandskapet blir det!

Palindrom-dagen

2010-11-01T22:06:00.001+01:00

01.11.10 Les dette frå høgre mot venstre, kva les du då?

Akkurat det same som om du les det frå venstre mot høgre!

Og kva er spesielt med det?
Det er eit palindrom!

På Wikipedia kan vi lese dette om palindrom:

“Et palindrom er et ord, uttrykk eller tall som gir samme resultat enten det leses fra høyre eller venstre (man ser vanligvis bort fra mellomrom og tegnsetting mellom bokstavene).

Ordet palindrom kommer fra de greske ordene palin (πάλιν, «tilbake» eller «igjen») og dromos (δρόμος, «bane» eller «vei»).

Palindromer finnes i mange vestlige språk, men de er særlig vanlige i engelsk på grunn av den store variasjonen og hyppige reversingen av bokstavpar i ord. Finsk er et annet språk med høy forekomst av palindromer, og innehar faktisk verdensrekorden for det lengste palindromet.”

Der er også lenkjer til mange ulike palindrom som er ganske artige:)

Ikkje så lett å illustrere når eg ikkje har ein speglvendingsfunksjon, men eg prøver.

Halloween

2010-10-31T20:04:00.002+01:00

Då dei eldste ungane mine var små likte eg svært dårleg at dei ville ut og gå halloween. Å kle seg ut som skrømt og gå rundt og plage folk og tigge snop, nei, det skulle eg ikkje ha noko av. Dei to yngste spurde ikkje om lov ein gong, klart dei skulle gå halloween og seie ”knask eller knep” same kva eg meinte om den saka.

I jobben min, eg underviser mellom anna i engelsk, lærer eg kvart år litt meir om denne for oss ukjende tradisjonen, og kva skjer?

Frå å vere ei skeptisk dame som helst såg at halloween vart forbigått i stillheit, har eg år for år akseptert at denne skikken også er innført her i landet. Når eg veit meir om bakgrunnen til feiringa er det mykje lettare å godta dette også. Det er som med framandfrykt generelt, vi er negative til det vi ikkje veit nok om, når vi blir betre kjende med det framande, forsvinn skepsisen.
Dette har ført til at i år har eg kjøpt oransje lys til utelykta,

eg har utstyrt meg med nok godteri til alle som måtte finne på å banke på døra mi

- og eg har til og med kjøpt inn oransje roser til helga:)

Når så Mateo min var den første som ringde på – og stod der åleine i mørket med “bloddryppande” munn – tok eg meg i å synest at det var rett koseleg å få slikt skummelt besøk:)

Seinare kom Oliver og ein kompis,

og etter det har her vore omtrent ti andre born som har teke for seg av snopet eg hadde klart til dei.

Viktoriaplommene

2010-10-31T10:41:00.002+01:00

Det er eit litt høgtideleg ord for meg, Viktoriaplommer.
Besta mi hadde eit viktoriaplommetre ute i hagen – og ho laga dei beste hermetiske plommer eg nokon gong har smakt!
Treet stod her då vi flytta inn, men måtte vike for framsteget (ny veg) tidleg på 80-talet.

Etter kvart skaffa vi oss eit nytt Viktoriaplommetre som ber mykje frukt kvart år, men dette er plommer som blir seint modne – dei er derfor avhengige av ein god ettersommar og haust.

Eg er redd for at dei ikkje har fått det i år.
Vi har gått og sett på alle plommene og håpt på eit under. Det kom ikkje.

Sist laurdag skreid vi til verket og hausta plommene, dei mest modne var blaute etter frosten, dei halvmodne var bra – og så var der mange umodne.

Kvaliteten var for dårleg til hermetisering, Eg fann ikkje ei einaste plomme som hadde den rette, gode, saftige smaken som eg huskar så godt, men der var nokre som kunne duge til plommesylte i alle fall.

Så mykje sukker som skal til er ikkje dette akkurat mat for meg, men her er andre plommesylte-elskarar i huset:)

Det vart nokre glas – og god vart ho også, faktisk!

Eg lurte meg til ein smak til frukost i dag.

Laurdagskveld

2010-10-31T02:07:00.000+02:00

Det er rart kva som kan opplevast som ei frydefull forandring, når det berre ikkje skjer for ofte:

Etter den tradisjonelle pizzaen saman med borneborna og foreldra deira, har eg tilbrakt kvelden heilt åleine.
Eg er med andre ord “grasenke” i kveld, og eg har gjort så lite som muleg - og berre det eg har hatt lyst til å gjere -

- som å beundre blomsten på hoyaen i kjøkkenglaset

- og nyte ein god kopp julete

- og strikke

- og lese….

Det er akkurat det same som eg gjer dei fleste andre laurdagskveldar, mannen min er slett ikkje plagsamt snakkesalig - og han forlangar ikkje at eg skal underhalde han der han sit i godstolen sin.

Likevel har eg ei god kjensle av fridom og luksus fordi eg har fått denne kvelden heilt for meg sjølv.

Det er nok ganske provoserande for alle som kjenner seg einsame å lese desse orda, eg veit også sjølv at kjensla hadde vore vond i staden for god om eg ikkje visste at mannen min snart er heime heime att – og at neste laurdagskveld blir som før:)

Korleis få helgekjensla til å kome sigande på…

2010-10-23T10:47:00.008+02:00

No er eg heime igjen etter ein tur på badestranda saman med nokre blide, fornøgde damer som meiner akkurat det same som meg om dette tema:

Ein rask symjetur på laurdags føremiddagen - ikkje så langt frå land og ikkje så lenge uti sjøen – er det som skal til for å senke skuldrane!

Komen på land, med eit stort handkle rundt kroppen, kjenner vi varmen vende tilbake, muleg det er endorfinar det heiter, vi kallar det livsglede:)

Men utstyret må vere i orden:

Tova badematte, ullundertøy, ein avlagt varmedress etter storeguten min, klaffehue i ull, alpakkasjal, og -vottar, og gode, store støvlar er eit “must”. - ja, på land - ute i sjøen held det lenge med badedrakt, hue og ullsokkar.

No er det gjort for denne gong - med andre ord: Det er HELG!

ABC-innspurt: X Y Z

2010-10-22T18:13:00.003+02:00

Alle bremsene kom på for nokre veker sidan då bokstaven X skulle bloggast i ABC-leiken til Petunia.

I spanskordboka mi er det berre tre substantiv som begynner med denne bokstaven og ingen av dei var tilgjengelege som motiv for kameraet mitt. Derfor bestemte eg meg for å lage bokstaven X i nysnøen som har lagt seg på plenen og legge ut bilete av det, men akkurat då kom eg på at eg har una x-rayo i huset mitt. Røntgenbiletet er av veslejenta mi sin venstre hands ringfinger, tatt hos tannlegen for snart 11 år sidan då ho var så uheldig å få ytste leddet ut av stilling etter eit ublidt møte med ei dør.

Y-bidraget mitt blir bilete av den veksevillege eføyen: la yedra som før eller seinare kjem til å innvadere heile huset vårt.

Siste bokstav ut i det spanske alfabetet er Z:

Til venstre ser du dei skorne eg helst vil gå i når vi framleis skriv oktober, til høgre er dei skorne fornufta seier meg at eg bør velje i snø og sludd.

Sko: Los zapatos.

Håper at både Petunia og alle andre deltakarar tilgir at eg har somla slik at eg no legg ut desse bokstavane under Ø.

Då står det berre att å takke Petunia for initiativet, og alle andre bidragsytarar for laget – og lukke til med siste bokstav neste veke:)

Haustlyng

2010-10-16T16:04:00.002+02:00

Det har vore så kaldt om natta i det siste at det er svært lite att av sommarblomstrane, sjølv om klematisen framleis held stand.

Men det no kjekt å kunne plante saman vintergrønt og haustlyng i nokre av krukkene og grytene som står ute,

så kan vi håpe på at ikkje regn og sol stikk av med fargen på lyngen på lenge…

Hummarfatet mitt

2010-10-10T22:43:00.003+02:00

Til førtiårsdagen min – for ganske mange år sidan – fekk eg eit hummarfat.

Ganske fint, eg har brukt det til kakefat, det passar spesielt godt til rullekaker med krem:)

Det har aldri vore ein hummar på fatet – før i dag, for i dag fekk mannen min oppfylt ein draum:

Då vi var ute og drog den nye krabbeteina låg det ein sprell levande hummar saman med krabbane:)

Farge; Vakker, både før og etter koking.

Smak: Ein smule oppskrytt? Krabbe er minst like godt vart konklusjonen, men her ligg altså hummaren og tronar på hummarfatet mitt:)

Austover

2010-10-08T20:26:00.001+02:00

Også denne haustferien måtte eg ein tur austover, dit hausten blir gyllengul, same kor mykje det bles. Her på våre kantar bles blada av trea før dei får tid til å skifte farge!

Ikkje for det, eg likar veldig godt blada når dei ligg på bakken også, eg. Ikkje mykje kan måle seg med ein haug av tørt lauv som ein kan vasse seg gjennom:)

Og i austerled har eg fleire som eg gjerne besøkjer, det vart Sverigetur, som i fjor, og like godt blir eg motteken kvar gong eg kjem:)

Og like mange herlege detaljar er der å oppdage kvar gong:)

I Oslo fekk Besta nokre kjekke dagar saman med borneborn som utviklar seg både i storleik og vit mellom kvar gong vi møtest.

Kosestund for storsøster og veslebror!

Vesle frøken fireåring viste seg å ha blitt rett fornuftig i løpet av hausten, men heldigvis har ho ikkje gløymt gleda ved å svinge seg i ei sky av rosa tyll!

Minstemann har fått sansen for fast føde og veks så fort at dei ikkje trudde dei målte rett på fem-månaders-kontrollen på helsestasjonen:)

Marylin er hans største idol, og han ler høgt og inderleg til alt ho finn på. Elles er sjølvsagt badekaret ein favoritt:)

Nokre varme strikkaplagg var med i baggasjen til Besta austover, kjekt at dei passa, og at mottakarane var fornøgde med dei:)

Næraste by

2010-09-26T22:02:00.001+02:00

På forrige innlegg fekk eg ein kommentar om Noreg, mitt næraste turistland – kva då med Ålesund, min næraste turistby?

I helga skulle Skipperen og eg avslutte båttursesongen med å sjå oss om på Romsdalskysten; Finnøy og Ona snakka vi om…..

Nordavinden sette ein stoppar for dei planane, i staden vart det overnatting ved gjestebryggja i Brosundet – Ålesund.

Er det ikkje slik at denne byen er kåra til vakrast i landet?

Det kan eg i grunnen godt seie meg einig i! Så idyllisk i sentrum med det smale sundet,

dei flotte jugend-detaljane,

skifertaka,

trappene opp til Fjellstua,

og når attpå alt sola skin og det heile speglar seg i sjøen,

då er det berre lekkert!

Båtturistar

2010-09-23T23:23:00.004+02:00

Kor langt kan ein kome i ein 28 fot stor båt, med ein 120 hestekrefters motor, på 25 dagar?
Mannen min, Skipperen, har lagt planar for sommarferien i lang tid, han er båtfrelst og har drøymt om å feriere på sjøen i alle år. For to år sidan hadde vi ein fin tur, vi var heimanfrå i 17 dagar og var så langt sør som til Stavanger før vi sette kursen heimover. Denne sommaren var målet å kome seg til svenskekysten, Kosterøyane skulle avleggjast eit besøk, det var klart!
Men vi hadde ikkje uavgrensa tid, vi var nemleg så heldige å bli inviterte i to bryllaup; det første i nabokommunen den 10. juli, det andre i Bergen den 24. juliJ Inn i mellom desse to storhendingane var Oslo-jenta vår med familie på besøk, og vi måtte rekke barnedåpen hos dei den 7. august.

Båtferien vår starta den 20. juli, då pakka vi om bord alt vi meinte var nødvendig for ein vellukka tur og la i veg. Regnet ausa ned heile dagen, og heile neste dag også, vi kom oss til Florø, der la vi oss til og venta på betre dagar.

Radio, strikketøy og gode bøker var bra tidtrøyte her. Og regnet ga seg og vart erstatta av sol – og ein litt for frisk bris, men vi hadde jo eit bryllaup vi skulle rekke i Bergen, så det var ingen grunn til vente lenger, dermed fekk vi prøve korleis det var å gynge seg:)

Vi var sjølvsagt innom bryggen ein tur, og familen samla seg for å feire sman med brudeparet:)

Vi lånte oss bryggjeplass hos ein venn av familien på Hjellestad, der var dusj i naustet, derfor var det ingen sak å bli rein før vi trekte i finstasen og tok bussen til by`n for å gå i bryllaup. Vigsla gjekk føre seg i Johanneskirken og bryllaupsfesten var i Fensalen. Vakkert brudepar, fin song, morosame og rørande talar, god mat og drikke, Det vart ein familie – og vennefest med god stemning til langt på natt. Nattbussen fekk oss trygt tilbake til båten.

Neste dag tøffa vi oss til Nautøyo ved Stord for å treffe slekt / venner, denne plassen rommar mange gode barndomsminner for Skipperen. Her fekk vi ein koseleg dag med sol, prat, grilling og badminton.

Etter ein god frukost neste dag fortsette vi ferda vidare sørover til Kopervik. Skipperen hadde fått med seg tv-programmet Norske tradisjoner, og eitt av måla hans var å sjå kvar koparen som fridomsgudinna i New York er belagt med vart henta frå. Dermed kom syklane fram frå lasteromet og vi på trøene til Visnes. Det var ein lenger tur enn det såg ut til på kartet, ikkje fritt for at vi vart såre bak, men vi fann fram, og vi kom oss heiskinna tilbake til båten før det vart alt for mørk om kvelden. På eit gatekjøkken der fekk eg smake friterte drueblad fylt med ris og kjøt medan eg venta på kebaben eg hadde bestilt, eksotisk og godt:)

Stavanger vart neste hamn, vi hadde planar om eit lenger strekk, men grov sjø fekk Skipperen til å snu ved Jærens rev og gå tilbake til smulare farvatn. Regn når vi kom dit, men det klarna mot kvelden så vi kunne promenere rundt Breiavatnet.

Neste dag var heile hamneområdet prega av førebuing til matfestivalen som skulle vere der, så vi fann det best å kome oss vidare – til Egersund. Nydeleg natur inn gjennom nordagapet til byen, flott småbåthamn og fine forhold for sykling. Sidan vi ikkje var heilt restituerte etter forrige sykkeltur vart det ikkje så langt av garde denne gongen, berre over brua og så langt vi kom oss på sykkel- og gangstien før vi snudde tilbake til båten.

Fredagen var vindfull, vi vurderte fram og tilbake mange gongar før vi tok sjansen på å gå vidare sørover, i to-tida på ettermiddagen.

Denne ferda vart nok den mest strabasiøse på heile turen. I det vi nærma oss Listafjorden vart skjermen på kartplottaren kvit, han oppdaterte seg ikkje som forventa. Sidan det var noko høg sjø fann Skipperen det tryggast å gå ut på djupt vatn for å unngå dei krappaste bølgjene, men vinden auka i styrke, så vi fekk store bølgjer og ein del verkeleg kraftige brottsjøar der ute også. Vi meinte vi hadde sikra det meste om bord, men tydelegvis ikkje godt nok, det flaut på dørken med lausøyra av mange slag. Eg måtte kile meg fast mellom bordplata og seteryggen for ikkje å ramle, og etter ei stund var eg så øm i muskulaturen at eg fann det best å gå ned i køya og legge meg til som ballast der. Heldigvis hadde eg ei god bok å lese i!

Timane gjekk, eg las og las, klokka blei fem, eg las vidare, klokka nærma seg sju, då hadde sjøen roa seg såpass at eg kunne begynne å rydde og få på plass alt som hadde ramla på dørken. Var eg redd i dette vêret? Nei, Skipperen var roleg så då tok Ballasten det med ro også. Slik såg det ut på dørken:

Vart vi sjøsjuke? Nei, matlysta var på topp når det endeleg var muleg å få seg ein matbit.

Så begynte vi å kikke etter kjende namn på kartplottaren, som omsider hadde oppdatert seg, Skipperen meinte vi skulle vere i nærleiken av Farsund, men i verkelegheita hadde vi passert Lindesnes og var rett ved Trægde. Der møtte vi forresten på ein merkeleg installasjon i eit trangt sund: Eit skilt om fotoboks hang på ei fludstang, og på den neste hang faktisk fotoboksa:)

Vi kom oss i hamn i Søgne.

Eldstejenta vår, Tove med familie var også komne dit på sin campingferie, dei leigde seg hytte der for å besøke dyreparken i Kristiansand.
Laurdag, med regn igjen, handla vi mat på Bunnpris før vi fortsette ferda vår. Vakker, gammal gate vi vandra gjennom på veg til butikken!

Nyhellesund, ein skikkeleg idyll som fortener eit besøk, men då helst i betre vêr.

I Kristiansand var det Tall ships race, vi var innom hamna for å sjå på dei flotte skutene, men hadde ikkje behov for å gå i land og blande oss med den store folkemengda, vi ville lenger aust.

I Grimstad fann vi oss bryggjeplass ved eit fint hamneanlegg med gode fasilitetar for båtfolk. Vêret letta og sola stod høgt på himmelen neste dag då vi passerte forbi heile resten av regla om sørlandsbyane : (Arne trenger ris) og kom inn i Telemark. Kragerø var målet for dagen, og trass i mange båtar i gjestehamna fann vi oss ein ledig plassJ Ein skikkeleg koseleg by å vandre rundt i, med eit vakkert gulmåla rådhus i sentrum.

Campingturistane fann seg også ein fin plass til teltet sitt i nærleiken av Kragerø, så neste dag var vi innom hos dei og spelte minigolf, bada og åt jordbær og is før vi kasta loss for nye eventyr.

No skulle vi krysse Skagerrak, men fyrst var vi innom Stavern og bunkra diesel. Der hevda dei at det var meldt liten kuling til kvelden, men sjøen låg der så stille og roleg at det var vanskeleg å tru på slike negative vêrprognosar. Vi tok sjansen og sikta oss inn mot Grebbestad i Bohuslen. Og heldigvis vart det ei fin overfart i nydeleg sommarvêr, kartplottaren er eit uvurderleg hjelpemiddel, og vi fann fram til Tanum Strand utan problem. Her tok Skipperen på seg spanderbuksene og baud meg med på middagsbuffet på hotellet.

Tysdagen gjekk med til trasking i gatene i Grebbestad, før vi ut på ettermiddagen fann ut at vi ville prøve å legge til i ei uthamn. På vestkysten av grannelandet vårt kryr det av småbåtar, mest seglarar, men også små motorbåtar, som vår. Det låg oppankra og fortøygde båtar ved nesten kvar ein holme vi passerte, men der var plass for oss også. Og endeleg fann Skipperen det for godt å plukke kajakkane ned frå taket og padle seg ei runde. Eg kjenner mannen min, og eg kan å rekne, det var ikkje så vanskeleg å legge saman to og to og slik forstå kvifor han ikkje hadde vore villeg til det tidlegare på turen: Han ville ikkje ha nokon tilskodarar når han skulle frå båten til kajakken og tilbake igjen, det ville vore forsmedeleg om han skulle velte når nokon såg han:0 - Men det var i alle fall kjekt å få padle igjen!

Siste stopp i Sverige vart Koster, på vegen dit vasa vi oss inn i grunt farvatn, heldigvis vart vi åtvara av eit par på land såpass at vi fekk bakka oss ut att, og unngjekk såleis grunnstøyting.
Nord-Koster var ein herleg sommarplass, det låg mange båtar i hamna, men sidan vi har ein liten båt fann vi også her ein fin plass å leggje til. Vi sykla oss ei runde på dei smale grusvegane og såg oss om; mange idyllar å oppdage!

Torsdag måtte vi kome oss til Oslo, dåpsdagen til vesle Michael, barnebarnet vårt, nærma seg med stormskritt, og Besta hadde lovt å hjelpe til med kakebakinga til dåpsfesten. Vi hadde godt vêr og sette full fart så snart vi var ute i ope farvatn, men brått slakka Skipperen opp. Eg, sat og strikka og var ikkje så merksam på kva som gjekk føre seg rundt oss, men såg at ein båt kom rett mot oss i stor fart.

Det var faktisk tollvesenet som ville borde oss for å sjekke kva vi hadde med frå granne-landet. Det var ein veldig hyggeleg ung mann som besøkte oss om bord, han fekk sjå kva vi hadde av alkoholhaldige varer: det som hadde vore med oss heimanfrå, nokre slantar på eit par flasker og ein vinkartong var ikkje så interessant, og det vi hadde kjøpt i Grebbestad låg heldigvis innanfor tillaten kvote:) Vi fekk ein brosjyre som greitt lista opp kva mengder ein kan føre lovleg inn i landet, kjekt å ha for seinare turar, enten det no blir til sjøs eller på land.

Turen inn Oslofjorden gjekk unna i fint driv, men i dét vi runda Nesodden fekk vi ein skikkeleg sommarleg regnskur som var så kraftig at Skipperen trengde hjelp til å halde utkikk etter andre båtar. Vi gjekk inn til Oppegård småbåthavn, der har dei ei ordning for besøkande som passa oss fint: Når bryggjeeigarane er ute på tur med båtane sine, kan gjester leige ledige plassar for ein billeg penge. Der er dusj og toalett på land, vi hadde med andre ord alt vi trengde!
Det tok oss 40 min å spasere heim til Marte m/fam, så også slik var dette ein fin plass å halde til.

Fredagen fekk Oslostudenten hjelp av faren til å flytte inn i ny leiligheit medan eg hjelpte til med førebuingar til dåpsfesten.

Michael vart døypt katolsk under ein privat seremoni i Olavskirken, deretter bar det av garde til fint pynta festlokale i frivillegsentralen på Holmlia. Eit praktfullt sommarvêr var ramma rundt ein vellukka fest med om lag 30 gjester. Nydeleg mat av mange slag til koldtbordet, og ein bugnande kakebuffet til kaffien.

På veg om bord i båten igjen om kvelden fekk vi med oss ein god kommentar: Det sat to karar om bord i nabobåten med ein pjolter og kosa seg. Når vi kom gåande festpynta nedover bryggja, Skipperen i Dior-dress kjøpt i Praha, kom det frå den eine pjoltermannen:” Nei, men har du tatt på deg rederuniformen?” Med tanke på at båten vår nok var den minst prangande / mest shabby av alle som låg der, har vi ledd mykje av den kommentaren:)

No begynte det å haste med å kome seg heim, det var alt den 8. august, og vi skulle begynne på jobb igjen den 16. Første etappe gjekk til Risør, i strålande sol. Vi kom der akkurat når trebåtfestivalen var slutt, noko som passa oss godt, vi møtte mange fine trebåtar, og slapp å ta del i trengselen slike arrangement ofte fører med seg.

Neste dag låg havet som eit glinsande teppe, heilt til Kristiansand, der begynte det å blåse litt, så vi fann det best å leite etter ei hamn for natta. Det var då vi gjorde den, for oss, nye oppdaginga at det er muleg å sleppe å gå rundt Lindesnes, fordi det finns ein kanal for småbåtar lenger inne: Spangereidkanalen! Slik kom vi oss trygt og greitt til Farsund, ei av dei mange perlene på Sørlandet.

Litt meir gynging neste dag, til Egersund, for så å få enda meir gynging utanfor Jæren dagen deretter. Vi gjekk med sakte fart heilt til Karmsundet. Etter ein kort stopp i Haugesund, der Sildajazzen var i emning, fekk vi endeleg sette opp tempoet, til dagens mål: Leirvik på Stord. På vegen dit måtte vi sjølvsagt ta turen om barndomsparadiset til skipperen, Nautøyo, sjølv om der ikkje var nokon å besøke denne gongen. I staden vart det kajakktur rund omkring, frå den eine fine vika og stranda til den andre, men lett regn og litt for mange ”brennegopler” (manetar) gjorde det lite freistande å bade.

Nest siste etappen gjekk til Florø, igjen. Vi passerte mange fine og interessante øyar og småsamfunn som eg absolutt vil tilbake til, ein gong når vi har betre tid. t.d. Alden!

For meg er Sogn og Fjordane det mest spanande fylket å besøke med småbåt. Medan vi var i Florø fekk eg knipsa eit bilete av dei herlege fargane i trådhyllene til ein butikk som sel Raumagarn:

Og så, fredag den 13., i litt ruskesjø, gjekk vi fyrst til Måløy. Der la vi oss til i håp om at vinden skulle løye. Men det skjedde ikkje, så ein noko betenkt Skipper brukte litt tid før han bestemte seg for å ta Stadhavet også. Vi vart gledeleg overraska over kor lite bølgjer det var i starten, men utanfor Hoddevika møtte vi nordavinden, då fekk vi stampe oss i motvind heile vegen til vi kom i le av Skorpa. Då var vi berre ein halv time frå heimehamna vår.

I løpet av dei 25 dagane turen varte var motoren i gong i 108 timar, vi brukte 1400 l diesel, noko som kosta oss 13000 kr. Vel verdt, kvar ei krone, meiner Skipperen, som hadde beste ferien sin, så langt i livetJ

Sidan eg er lite interessert i det maritime, i alle fall det som har med føring av båt og smøring av motor å gjere, hadde eg sikra meg med ein stabel med bøker, masse tråd og strikkepinnar, og tru det eller ei: rokk! Eg fekk lese ein god del, eg strikka også ganske mykje, men spinning vart det ingenting av. Det er heilt greitt det for meg, det hadde vore mykje verre om eg hadde sett igjen rokken heime og så funne ut at eg hadde både tid og lyst til å spinne.

Mine oppgåver om bord gjekk for ein stor del ut på å lage mat og rydde, men den viktigaste oppgåva var å ta imot støyten når vi la til kai, derfor ber eg tittelen som er printa på bremmen på capsen min med stoltheit: First fender.

Åtvaring

2010-09-22T23:16:00.002+02:00

Blogging har skaffa meg mange gode bloggevenner som les det eg skriv, kikkar på bileta eg legg ut og kjem med koselege kommentarar på innlegga mine. Dette gjer meg glad, eg er som alle andre; likar å bli sett, likar å få merksemd.

I fjor hadde eg eit par innlegg der eg prøvde å resonnere meg fram til kva bloggen min er, og kvifor eg bloggar,

og kom fram til dette: Eg skriv for meg sjølv – til meg sjølv – for å ha som ei minnebok for seinare. I tillegg har eg fått laga ei faktisk minnebok frå det første året mitt som bloggar.

Denne boka er kjekk å blade i, ikkje berre for meg, men også for mine næraste, og eg har lyst til å ha ei slik bok for kvart år så lenge eg bloggar. Derfor, gode bloggevenner, må eg åtvare dykk: Det kjem snart her på bloggen eit maraton-innlegg. Eg må berre gjere det, legge ut eit innlegg om ferieturen vår. Eg kan ikkje tru at så mange av dykk orkar å lese gjennom det, men kanskje de i alle fall likar nokre av bileta? I alle fall så håper eg at de orkar å kommentere på dei normale innlegga mine, som før!:)

Wáter

2010-09-19T01:05:00.001+02:00

Levande språk er i stadig utvikling, også spansk, ein del av denne utviklinga går ut på å ta opp i seg ord frå andre språk. Og for å finne eit spansk substantiv som startar på W må eg faktisk ty til eit slik assimilert ord:

Wáter, det tyder ikkje direkte vatn, som det engelske ordet, men vassklosett:)

Ikkje særleg spanande bilete, så eg får kompensere med eit blomsterbilete, klosettskåla er av porselen, og eg har ein porselensblomst (som eg har lært her i bloggverda heiter hoya) som blomstrar akkurat no:)

Fleire og meir fantasifulle bidrag i ABC i ord og bilder finn du her.

V -vestido

2010-09-11T14:05:00.002+02:00

Eg er glad i fargar og bruker ofte fargeglade kle, å oppdage det spanske klesmerket desigual var derfor ei stor fryd! Ikkje berre er plagga fargerike, dei er også rikt dekorerte med applikasjonar og broderi.

I fjor sommar fann eg ein heil butikk i Vigo berre med desigual-kle, då vart det handla, både til jente-borneborna og til meg sjølv:)

Eg valde meg ut mellom anna ein kjole som har mest raudt og grønt i seg, og eg har vore veldig fornøgd med den. Etter kvart har eg sett at desigual har dukka opp fleire plassar her i landet, men prisen har vore litt høgare enn i Spania, så det har vorte mest kikking og litt prøving, heilt til sommarsalget tok av, då fann eg meg ein ny desigualkjole til 257 kr, gjett om det var ei fornøgd Strikkebesta som gjekk ut av butikken Bizarre då:)

Kva har så kjolepraten min i ABC-leiken å gjere under bokstaven v? (klikk på koplinga så finn du fleire v-innlegg)

Jo, eg har temaet spanske substantiv denne runda – og kjole på spansk er vestido.

Mira! Mis dos vestidos de desigual!

Elles har eg gleda av å melde at Steve I Nakken no har innteke Strikkebesta-heimen etter at eg var så heldig å bli trekt ut som vinnar hos gunknitter:)

Alle han har møtt på hittil er fullstendig

sjarmerte av det herlege oppsynet hans:) Tusen takk, gunknitter!
No må han få litt tid til å akklimatisere seg her hos oss, så kan det hende at det etter kvart kjem eit brev om livet etter at han flytta heimanfrå……..

Eg kan ikkje gi meg no….

2010-09-09T20:47:00.001+02:00

Så langt har eg klart å henge med på tredjerunda i “ABC i ord og bilder”.

Eg måtte rett nok gjere ei opphenting på fire bokstavar etter ferien, men eg kom meg a jour. Derfor må eg ile til med eit u-innlegg før neste bokstav blir lagt ut no i kveld.

Til bokstaven u passar det bra å fortelje om den spanske nyttårstradisjonen knytt til druer; uvas.

Når klokka slår tolv slag og ringer inn det nye året står spanjolane og stappar tolv druer i munnen, ei drue for kvart slag, dette skal bringe lykke i det komande året.

Ingen veit sikkert korleis denne tradisjonen har oppstått, nokon hevdar at det var eit triks frå handelsstanden eit år druehausten var ekstra rik og det var vanskeleg å verte av med alle druene:)

Substantivet mitt på u er altså uva = drue.

For ei septemberhelg!

2010-09-05T23:04:00.002+02:00

Vi har lånt gutane denne helga og dei hadde lyst på båttur.

Båtturar kan omfatte så mangt:

- Finne seg ein fin holme å gå i land på

Å kjenne på temperaturen i sjøen

- Å finne spanande ting i fjøra

- Padling for store

- Og padling for små:) det fine med kajakkar er dei er lette å bere så vi kan ta dei med inn i små, trygge pyttar så også dei minste får prøve seg:)

- Pølsegrilling

- Ein “strekk” på køya høyrer også med!

- Fisking

- Og sjølvsagt smakar makrellen utruleg godt når ein har vore med og fiska han:)

- Og bading, men berre for Besta, og det har vi ingen bilete av:)

Vi har hatt to herlege dagar med fine turar og ei kjensle av sommar:)

Kva fekk eg gjort i sommar?

2010-09-03T22:16:00.002+02:00

Å legge planar er eg god til, om eg er like flink til å gjennomføre dei er ikkje så sikkert.

Planane mine for denne sommaren, i tillegg til å ha det koseleg saman med familien min, var:

* Å lese mange bøker, eg las sju…

* Å padle mykje i kajakken min, eg har enno ikkje teke ti turar i han, enda så flott som det er å gli avstad i vatnet…

* Å sykle for å få litt trening i ferien, det vart ein lang tur – og nokre fleire korte…

* Å strikke mykje! Tja, nokre lestepar og 1/3 pledd har det vorte.

* Å utnytte “dødtid” på båttur til å karde ull og spinne tråd. Eg hadde faktisk med meg ull, karder og rokk på tur, der er no trass alt ein reiserokk eg har, men alt saman låg nedpakka heile turen, og er framleis ikkje teke i bruk att, trass i at eg har veldig lyst til å spinne……

Kva i all verda har eg gjort på hele sommaren????? Eg burde i grunnen vere oppgitt over at så lite vart gjort – og kanskje slutte å legge så mange planar, men ein ukueleg optimist stemner fram som før:)

Kanskje eg er meir effektiv når kvardagen innhentar meg?

Eg har i alle fall fått tid til å strikke ny jakke til Michael etter at ferien var over.

I dag var eg på Krukkehuset og fann nokre søte Snella og Pertonella-knappar som passar heilt perfekt:)

Eg har fått med meg to knappar med same teksten på, så eg må tilbake i morgon og kjøpe ein ny før eg sender frå meg jakka.

ABC…..T

2010-08-27T23:15:00.002+02:00

Det er ikkje alltid like lett å velgje blant alle substantiva som byrjar på den aktuelle bokstaven i ABC-leiken til Petunia,
men denne gongen var det lett:)

No får eg vist fram den penaste koppen eg eig. La taza. Eg har berre ein av sorten, kjøpt på loppis i Sverige. Han står vanlegvis og pyntar opp ei hylle i glasskapet mitt.

Han kunne ha passa både til ein kopp te:

Una taza de tè,
eller ein kopp kaffi:

Una taza de cafè
men eg er litt redd for at han skal bli knust, og nokre ting kan berre få lov til å stå og vere vakre,ikkje sant?

Andre t-ar er å finne på denne lenkja.

Gåver på vandring

2010-08-23T22:11:00.001+02:00

Som så mange andre bloggarar har skrive om, så opplever også eg at det kjem dettande små gåver ned i postkassa mi mykje oftare etter at eg begynte å blogge enn tidlegare.

Då eg kom heim frå ferie, for ei god veke sidan, låg det ein pakke frå Gamleheksa og venta på meg:)

Kvifor? Berre fordi eg var ei av dei tre første som kommenterte på innlegget hennar om “Gåver på vandring”, det var ikkje noko meir som skulle til.

“Gåver på vandring” er ein slags stafett, så om du er mellom dei tre første som kommenterer dette innlegget så forpliktar du deg til å halde stafetten i gong ved å lage eit innlegg om gåva du får, og så sende små gåver til dei tre første som kommenterer hos deg.

Kva eg fekk? Te, herleg blåbærte som mannen min og eg alt har smakt på, ein fin tesil og ein turkis hekla kjøkkenklut med vakker tungekant.

Ei gåve som viser at givaren er ei flittig og omtenksam dame med sans for både det som er praktisk og det som er hyggeleg:) Tusen takk til Gamleheksa!

S

2010-08-20T21:44:00.003+02:00

Eg held meg stadig til spanske substantiv i tredjerunda av ABC-leiken, og ordet eg vil skrive om i dag er eit særnamn.

Eg vil fortelje om ein liten villa med eit stort kloster:

Samos i Galicia i Nord-vest Spania. I denne vesle byen finn vi dette flotte Benedictinerklosteret som ein gong var bustad for over 500 munkar. Då vi besøkte klosteret for tre år sidan var der berre sju fastbuande munkar att. Klosteret, og kyrkja som er dei del av klosteret, er godt vedlikehalde, og det som har festa seg best i minnet mitt etter omvisinga inne i klosteret er veggmåleria i gangen som omkransa den flotte klosterhagen. Desse freskene framstilte livet til grunnleggaren av Benedictinerordenen, den italienske munken San Benedict.

Samos ligg litt utanfor den kortaste løypa på El camino de Santiago, men mange pilgrimmar vel likevel å ta denne ekstra sløyfa for å oppleve det mektige klosteret.

I første etasje er det laga til eit albergue med ein stor sovesal, fylt opp av køyesenger. På det øvste biletet kan du skimte dei første pigrimmane som har stilt seg i kø utanfor alberguet som opna dørene først kl. 17.00 om ettermiddagen.

Akterutsegla

2010-08-15T22:11:00.004+02:00

Når det gjeld ABC-leiken er det vel ikkje noko anna uttrykk som passar, men eg må likevel få presisere at eg vart med heilt heim i båten som har vore feriebustaden vår sidan 20.juli:)

Her må eg berre trå til med fleire spanske substantiv på ein gong:

Eg startar med olas som tyder bølgjer, det har vi absolutt hatt på turen.

Så går eg vidare til pasteles – kaker, vi har hatt det også sidan turen omfatta både eit bryllaup og ein barnedåp.

Så kjem eg til Cervantes sin superhelt Don Quijote som reiste ut i verda for å slåss mot kjemper, som viste seg å vere vindmøller; luchar los molinos de viento. (Eg må med skam melde at eg har ikkje lese denne romanen som er kåra til beste roman gjennom tidene, men eg har to eksemplar av boka så det blir nok……;)

Så er eg vel á jour når eg hengjer på risa som tyder latter.

Dette var vel ei effektiv opphenting, eller kva?

Dei andre som deltek i ABC-leiken held seg til R-en denne omgongen.

N-innlegget

2010-07-19T21:28:00.002+02:00

Ein ting er sikkert, eg har ikkje fritidsproblem, no er halve veka gått sidan n-en vart lagt ut i ABC-leiken og eg har ikkje fått tid til å lage innlegg før no.

Substantivet mitt denne veka er nietos – borneborn. Eit viktig ord, både på norsk og spansk! Eg har sju av sorten sjølv, sju flotte, aktive, gode borneborn, frå tretten år til to månader, som gir mykje glede:)

Jente-barnebarn heiter nieta, medan gute-barnebarn heiter nieto, når vi snakkar om alle samla blir det nietos.

No har vi hatt dei samla rundt oss ei vekes tid, dei er ikkje like lette å fange med linsa alle, men her er gjengen:

Andre bidrag i tredje runde av Petunia sin ABC-leik finn du om du klikkar på lenkja.

Gardsbesøk

2010-07-14T17:39:00.002+02:00

Det er mykje som skal klaffe når ein planlegg aktivitetar saman med sommargjestene sine, og i dag vart det klaff, vi kom oss på besøk til Hagebø i opningstida, med smått og stort var vi ti stykk, Strikkebesta med sin hær:)

Fin temperatur og opphaldsver, vakre høner som let seg bere rundt,

kjærlege sauer som tok imot kos og klapp

og ein nydeleg kattepus som sjarmerte oss i senk.

Reie og hengestol, klatretre og grøn bø.

Herlege detaljar rundt omkring på garden:)

Fint handarbeid som ikkje får den merksemda det fortener når ein har med ein skokk med ungar. Gode vafler og andre kaker, fin stemning og blide fjes.Opplagt og smilande husmor.

Ja, vi kosa oss:)

Når sommardagen ligg ut over landet

2010-07-12T13:09:00.004+02:00

Då må vi berre finne oss ei strand

og mykje rart det finn vi ned i vatnet

og vi blir brun og fin

og har det bra:)

Endeleg kom han, sommardagen!

Mi marido

2010-07-12T00:22:00.005+02:00

Marido tyder ektemann og er substantivet mitt i ABC-leiken, på bokstaven M.

Mi marido, ektemannen min, i sitt rette element:

Eg har lagt ut dette biletet på bloggen før, men har eg først eit blinkskot så må eg kunne bruke det på nytt, vel?

Du kan ikkje skifte ut o-en med ein -a og gjere ordet om til kone, neida, då må du seie esposa, eit ord eg ikkje kjenner meg heilt fortruleg med, det minner meg om å vere eksponert for/ utsett for noko; eit rivjern av ei kjerring, til dømes.
Esposar tyder forresten å setje handjern på nokon..........
Men tilbake til spanskordboka mi, du finn alle orda, så langt, nedst på bloggen her.

Andre M-innlegg er å finne her.

Heldige Besta

2010-07-04T19:01:00.001+02:00

Som har ein slik blid gut på besøk:)

La luna, lunes y llave

2010-07-02T09:41:00.002+02:00

Bokstav nr. 12 i alfabetet står for tur i 3. runde av ABC-leiken.

Då får eg brukt månebiletet eg knipsa ein gong i mai, det spanske ordet for måne er luna, det spanske ordet lunes tyder måndag, som i nynorsk; månedagen.

I det spanske språket bruker dei dobbel l – ll - som eigen lyd: elje, i starten av eit ord høyrest j-lyden best, men der er ein svak l framfor j-en: Llave (ljave) tyder nøkkel.

Eg har oppdatert ordliste heilt nedst på bloggen min.

Andre l-bidrag er å finne her.

Endeleg vart det!

2010-06-28T00:38:00.002+02:00

I dag var vêrforholda gode nok til at eg fekk mannen min med på padletur:)

Sidan vi ikkje har naust eller sjørett er det litt problematisk å oppbevare kajakkane, men oppfinnarmannen min har tenkt ut noko som vi, han og eg, synest er smart:Litt ut på sommaren skal vi på båttur, og då vil vi sjølvsagt ha med kajakkane, kva er då betre enn å lage til plass til dei på taket på båten?
Der er dei no lagra når dei ikkje er i bruk. Praktisk synest vi, heilt skrullete synest ungane våre, det ser ut som vi er tyske bobilturistar i båt, hevdar tjueåringen, han forstår visst ikkje at slike kommentarar berre er litt krydder for oss gamlingane:)

Vi treng nok litt øving før vi kan kalle oss fullbefarne padlarar, særleg er det ombord- og ilandstiginga som valdar oss problem. Vi klatrar ned badestigen bak på båten og stig opp i kajakken derifrå, det har gått bra så langt. Når vi skal motsett veg er det enda vanskelegare, men berre ei treningssak, seier mannen min.
I dag var han uheldig og fekk seg eit ufrivilleg bad:) Friskt, med berre 13 grader i lufta og nokre grader kaldare i sjøen!

Vi fekk no prøvd ut samarbeidet, det er ikkje berre enkelt å tøme ein kajakk som har gått rundt og er full i sjøvatn, men jammen greidde vi det til slutt:)

Det å site i kajakken og padle avgarde - i passe tempo - langsmed land - i roleg sjø - er berre heilt nydeleg,

å finne seg ein holme og gå i land for å kose seg med niste er også herleg, det var ein del av turen vår i dag:)

K for ……

2010-06-25T22:11:00.003+02:00

Abc-leiken held fram, og eg har stadig nye spanske substantiv på lur:)

For oss nordbuarar er det litt rart å tenkje på at i spansk er K (blir uttalt ka) brukt berre i “låneord”, dvs ord som kjem frå andre språk, slik som kiosco, kilo, karate og koala.

Eg tenkte at no skulle det verte eit bra høve til å få vist fram den nye, raude kajakken min, (el kayac) men med det veret vi har for tida er det ikkje muleg å få med mannen min ut og padle, og eg klarer ikkje å få sett kajakken på sjøen på eiga hand, så der glapp den sjansen….:(

I staden blir det ei frukt frå down-under: Kiwi.

I det siste har vi fått både gule og grøne kiwi i butikken, smaken er det ikkje store forskjellen på, og fargemessig går eg for den grøne, han ser liksom litt friskare ut, eller kva synest du?

Eg tek gjerne ein kiwi rett frå skalet som dessert.

Det er mange deltakarar i Abc-leiken, vil du sjå kva andre deltek med, kan du klikke her.

“Hota” - J

2010-06-17T21:15:00.004+02:00

I ABC-leiken er bokstaven denne veka J. På spansk heiter bokstaven hota, og ord som begynner med J startar derfor med h-lyd.

Substantivet mitt er namnet på månaden vi er inne i, den lysaste av dei alle, Junio, her representert ved ein bukett markblomster

og kveldssola som skin gjennom furugreinene.

Andre sine bidrag finn du om du klikkar her.